Systemic Therapy

 نگاه سیستمی از این ایده شروع می‌شود که ما جدا از دیگران زندگی نمی‌کنیم. ما در دل رابطه‌ها و شبکه‌ای از آدم‌ها و محیط‌ها رشد می‌کنیم، با زندگی کنار می‌آییم و خودمان را می‌شناسیم. در کارم از این نگاه الهام می‌گیرم و به الگوهایی توجه می‌کنم که در خانواده، رابطه‌های عاطفی، دوستی‌ها یا فرهنگی که در آن بزرگ شده‌اید یاد گرفته‌اید، و اینکه این الگوها چطور هنوز هم نحوه حضورتان در دنیا را شکل می‌دهند.

در این نگاه، به‌جای اینکه بپرسیم «مشکل من چیست؟»، بیشتر سراغ این سؤال‌ها می‌رویم:
«این شکل رابطه برقرار کردن از کجا آمده؟»
«توقعات چه کسانی را روی دوش خودم گذاشته‌ام؟»
«من با دیگران چطور رفتار می‌کنم؟ و دیگران با من چطور؟»

هدف این است که مشکلات را در بستر زندگی ببینیم، تا جا باز شود برای انتخاب‌های دیگر، مرزهای روشن‌تر و رابطه‌های صادقانه‌تر، از جمله رابطه‌ای که با خودتان دارید.

Humanistic-existential Therapy

نگاه انسان‌گرایانه وجودی به شخصی‌ترین بخش‌های تجربه شما توجه دارد: بخش‌هایی که دنبال معنا و اصالت‌اند و دنبال شیوه‌ای از زندگی که واقعاً مال خودتان باشد. به‌جای پیروی از یک پروتکل ثابت، سعی می‌کنم به تجربه زیسته شما گوش بدهم: هیجان‌هایی که با خود حمل می‌کنید، سؤال‌هایی که از آن‌ها فرار می‌کنید، و لحظه‌هایی که چیزی درونتان بیشتر می‌خواهد یا می‌خواهد تغییر کند.

گاهی درباره موضوع‌هایی مثل هویت، آزادی، سوگ، ارتباط، و اینکه در دنیایی که همیشه شما را به هزار سو می‌کشد، خودِ واقعی بودن یعنی چه، با هم گفتگو می‌کنیم. فضایی است همراه و صادقانه که می‌توانید در آن آرام بگیرید، به خودتان گوش بدهید و در پیدا کردن آنچه برایتان مهم‌تر است، همراهی شوید.